Çıkmazlarda yol alan meçhul bir yolcuyum,
Her gün yeni bir umutla uyanıyorum güne.
Hayal kurmayı beceremiyorum belki ama
Sevmeyi biliyorum; senin hiç bilmediğin.
Bizimkisi aşk değil gülüm, bir gönül oyunu.
Hadi bir kurşun sık bu dünyanın kalbine,
Yetiyorsa gücün bekleme, yaşatma, öldür onu.
Git istersen, yıktığın umutlarımı getir hadi.
Yapamazsın değil mi, sen sevmeyi başaramazsın.
Seninkisi sevgi değil güzelim, bir gönül oyunu.
İsmin dudaklarımdaydı canım, sadece iki hece.
Beyaz bir sayfaya yazdım sana üç beş kelime.
Kim bilir, belki de Kayseri sokakları ağlar bu gece,
Işıklar söner, yıldızlar altında matem tutarsın.
Seninkisi aşk değil gülüm, bir gönül oyunuydu.
Anılar kilit vurmuş yaşadığımız sahte sevdaya.
Bugün rüzgârlara savurdum yırttığım mektuplarını.
Derinlere dalıyordu gözlerim, resmine her bakışımda.
Keşke diyorum, hiç bir zaman çıkmasaydın karşıma.
Bizimkisi sevgi değil güzelim, bir gönül oyunumuş.
Bulutlar ağlıyor bak, tutamıyorlar gözyaşlarını.
Her damlası bir kurşun gibi geliyor bedenime.
Tıpkı senin giderken söylediğin sözlerin gibi.
Bir avuç közü alıp bağrına basmak gibiydi hani.
Seninkisi aşk değil gülüm, bir gönül oyunuydu.
Şimdi senden çok uzaklardayım, resmin var karşımda.
Bir bardak su gibi içiyorum yokluğunu kana kana.
Acılarla kavrulan duygularımı bir de sen yıkmadın mı?
Söyle, senin için öleceğimi bile bile terk etmedin mi?
Seninkisi sevgi değil güzelim, bir gönül oyunuydu.