Katmerli dertlerle gönlümü kardın,
Bitmeyen hileyle çevremi sardın.
Şu garip gönlümü ortadan yardın;
Gördüğüm rüyalar zay oldu dünya.

Binbir hile kurup yolumu kestin,
Zifiri karanlık yel gibi estin.
Sanki şu canıma ezelden kastın;
Güneşim karardı, ay oldu dünya.

Hakikat yolunda açıldı gözüm,
İlahi nur ile parladı özüm,
Gayrı bu mülke de geçmiyor sözüm;
Feryadım duyulmaz, vay oldu dünya.

Sultanı kul ettin gedâyı paşa,
Vurdun umudumu taş olan taşa.
Kurduğum hayaller geldi mi başa?
Kısmetim kesildi, pay oldu dünya.

Kimi atlas giyer kimi yamalı,
Bitmez bu kervanın çoktur hamalı.
Bekler her kapıda bir ölüm salı;
Dertlerim katlandı, yay oldu dünya.

Dost bildiğim herkes başka yol tuttu,
Vefasız olanlar andın unuttu.
Güneşim doğmadan bulutlar yuttu;
Gözyaşlarım aktı, çay oldu dünya.

Zehir kattın aşa balın yerine,
Dikenler uzattın gülün yerine.
Kuru çalı verdin dalın yerine;
Dermanım kalmadı, fay oldu dünya.

Ecel şerbetini içmeden durmaz,
Zalim olan kimse hâlini sormaz.
Yorgun kollar artık yârini sarmaz;
Her günüm dert dolu, say oldu dünya.

Bir han gibi geldik konduk ve göçtük,
Ne ektiysek onu tek tek mi biçtik?
Sanki bir rüyaydı bir anda geçtik;
Gelenler hep gitti, huy oldu dünya.

Ebuzer bu yolda hâlini söyler,
Dertli gönül her gün figanlar eyler.
Nereye gitti hani şanlı beyler?
Gönülde bir sızı, toy oldu dünya.

Şair Ebuzer ÖZKAN

Dost kalemlerden inciler;

Huzur ile barış yoksa,
Fani dünya neme lazım?
İyilikte yarış yoksa,
Fani dünya neme lazım?

Sonu gelmez emellerin,
Yarım kalmış temellerin,
İçi boşsa amellerin,
Fani dünya neme lazım?

Ecel dedik, günü bitti,
Şimşek çarptı, rüzgar itti,
Sevdiklerim bir bir gitti,
Fani dünya neme lazım?……hosoğlu