25
Yorum
35
Beğeni
5,0
Puan
234
Okunma

Ne söylersen söyle aldırmaz biri;
Tembellik yoluna saptı kaygısız.
Gözünde kalmadı dünyanın feri;
Işıksız menzile saptı kaygısız.
Gönül sarayında hiç yoktu varı;
Eritemez oldu dağdaki karı.
Terk edip gitmişti vefalı yârı;
Ömrünün sonuna kattı kaygısız.
Dostluk defterini erkenden dürdü;
Sefa bahçesinde bir ömür sürdü.
Gözleri kapalı sonunu gördü;
Rüyadan rüyaya yattı kaygısız.
Bir garip yolcuydu hanı kalmadı;
Uğruna ölecek canı kalmadı.
Şöhreti tükendi şanı kalmadı;
Hepsini bir pula sattı kaygısız.
Sazının teline vurmazdı mızrap;
İçine dolmazdı derin bir azap.
Gönül sayfasına dolunca harap;
Kederi acıya kattı kaygısız.
Girip bir meclise eyvallah etmez;
Doğrunun ardında her daim gitmez.
Gücü vardır ama haksıza yetmez,
Yalnızlık tahtına yetti kaygısız.
Kibirden uzaktır gururu sildi;
Her kulun derdini kaderden bildi.
Ecel şerbetini içerken güldü;
Zemheri ayında bitti kaygısız.
Giderken bırakıp dertli sazını;
Toprağa emanet etti özünü.
Yumarak hayata yorgun gözünü;
Sonsuz bir uykuya yattı kaygısız.
Ne peşinden ağla ne yasa bürün;
Ne peşinde dolan gidip de görün.
Artık belli oldu gittiğin yerin;
Güneşle beraber battı kaygısız.
Şair Ebuzer ÖZKAN
5.0
100% (32)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.