Emanet olanı geri alırlar,
Dünya malları hep garip kalırlar,
Menzili olmayan yolda ölürler,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Şu fani bedeni yolda sürürken,
Hakikat sırrını gözle görürken,
Son nefeste canı Hakk’a verirken,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Öfke ateşini kalpte boğmalı,
Güneş gibi doğru yola doğmalı,
Gönül tarlasına rahmet yağmalı,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Benlik hırsı kalpten dışa çıkınca,
Gurur kalesini kökten yıkınca,
Kibir binaları yere çökünce,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Yalan dünyaya ibretle bakmadan,
Gönül kandilini aşkla yakmadan,
Sabır kemerini bele takmadan,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Dostun cemalini görüp gülersin,
Hakk’ın rızasını candan bilirsin,
Vade tamam olur Hakk’a gelirsin,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Nefsin sillesini yere vurursan,
Haramın önünde dimdik durursan,
Hesabı vicdana gidip sorarsan,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Gıybet kapısına mühür vurunca,
Hayır yollarında ömür durunca,
Hırsın zincirini hayra yorunca,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Fitne tohumunu tutup atasın,
Elinle dilini dürüst tutasın,
Dünya pazarında sessiz yatasın,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

İnsanlık yolunda izimiz kalsın,
Gönül dergâhında özümüz yansın,
Mahşer meydanında yüzümüz gülsün,
Hakikatten şaşma, nefsini öldür.

Şair Ebuzer ÖZKAN