Kader bildiğini eder dünyada,
Sermayen elinden gider dünyada,
Her kul günahını öder dünyada,
İnsan bu çileyi çeker bilesin.

Hüzünler dert olup büyür derinde,
Gurbetin yarası durur yerinde,
Ayrılık gelince günün birinde,
Umutlar erkenden biter bilesin.

Acılar dökülür garip dilinden,
Kurtuluş aranır zalim elinden,
Kimseler anlamaz gönül halinden,
Garip boynunu hep büker bilesin.

Feryat eyler yürek ömür bağından,
Eser kalmaz gençlik, sevda çağından,
Kuşlar göçer umut dertli dağından,
Zaman acımadan biçer bilesin.

Zar atan talihin yolunu bekler,
Çaresiz dertlere dertleri ekler,
Boşa feryat eder bunca emekler,
Ömür bir rüzgârla yiter bilesin.

Felek can evini ansızın yıkar,
Ayrılık ateşi sinemi yakar,
Gözümün yaşları durmadan akar,
Bu acı canımdan geçer bilesin.

Ebuzer dünyada garip kalalı,
Gönül turnam uçmaz, bağrı yaralı,
Yorulmuş şu gözler, hayal kuralı,
Aşk için dünyadan göçer bilesin.

Şair Ebuzer Özkan