Ben buraya susmaya gelmedim!
Ben buraya diz çökmeye gelmedim!
Ben buraya yutkunmaya gelmedim!
Ben buraya insan kalmaya geldim.

Ey çağın kravatlı cellatları!
Ey kasayı kıble yapanlar!
Ey yetimin ekmeğini grafiklere gömenler!
Dinleyin beni:

Bu dünya sizin tapulu malınız değil!
Bu gök sizin reklam panonuz değil!
Bu toprak sizin beton defteriniz değil!

Bir çocuk ağlıyorsa
hiçbir borsa yükselmiş sayılmaz.

Bir anne susuyorsa
hiçbir şehir medeni değildir.

Bir fakir başını eğmişse
hiçbir zengin alnını kaldıramaz!

Bak yüzüme ey insan!
Bak avuçlarıma!
Ben parayla konuşmam,
ben yürekle konuşurum!

Siz sayıyı seversiniz,
ben yarayı bilirim.
Siz kârı kutsarsınız,
ben mazlumu tanırım.

Siz gökdelen dikersiniz,
ben mezar taşını okurum.
Siz vitrin süslersiniz,
ben kefen ütülerim!

Soruyorum sana ey çağ:
Kaç yetim eder bir holding?
Kaç dua eder bir banka?
Kaç gözyaşı temizler bir servet?

Cevap ver!
Susma!
Vicdanın nereye saklandı?

Ben gördüm:
Bir simitle günü bitiren çocuklar gördüm.
Bir bardak çayla ısınan ihtiyarlar gördüm.
Bir battaniyeye sarılı umutlar gördüm.

Siz görmediniz…
Çünkü gözleriniz dolu,
kalpleriniz boştu.

Bil ki:
Mazlumun duası pusulasız gider,
ama hedefini şaşırmaz.
Yetimin ahı gece gelir,
yastığına oturur.

Ey parayı put yapanlar!
Ey cüzdanı secdeye yatıranlar!
Kefenin cebi yok kardeşim!
Bu cümleyi ezberle!

Ben buradan ilan ediyorum:

Zenginlik kasada değil, kalptedir!
Saltanat sarayda değil, merhamettedir!
İnsanlık rozetle değil, paylaşmakla ölçülür!

Toprak bekliyor seni sabırla,
sen vitrini seyrediyorsun.
Rüzgâr secdeye çağırıyor,
sen tabelaya tapıyorsun.

İnsan mezara koşuyor,
toprak selama duruyor,
rüzgâr kıyama kalkıyor,
sen hâlâ alışveriştesin!

Ben bir damla olmak istiyorum,
göğün en yüksek yerinden düşen.
Taşa çarpıp çoğalan,
kalbe değince eriyen.

Ben çağlamak istiyorum uyanana kadar,
her vicdana vura vura.
Asırları yuvarlayan bir kar topu gibi,
her yürekte çözülmek istiyorum.

Ben söz değilim artık,
ben çağrıyım!
Ben şiir değilim artık,
ben hesap soran vicdanım!

Ve son kez söylüyorum ey insan:
Bir fakirin gözyaşı
bin saraydan ağırdır.

Bir yetimin duası
bütün kasaları deler.

Bir mazlumun susuşu
kıyametin fragmanıdır!

Erol Kekeç/17.02.2026/Namazgah-Çamlıca/İST