0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
114
Okunma
Gece yarısı vurdu kapımı Nihal,
Gümüş bir ay gibi doğdu eşiğimde.
Teninde sabahın ilk mahmurluğu,
Gözlerinde bin yıllık bir menzil.
"Sana geldim" dedi, "kırk iklim öteden,
Sırrımı yükledim turna telinden.
Vuslatı sorarsan, yarına dek değil,
Bu yol ezelden başlar ebedden."
Elleri ki zambak, sözleri yemin,
Her hece bir ateş, her nefes diken.
Boynuma dolandı bir asi sarmaşık,
Koparamam artık, kopsam da ölüm.
Göğsümde bir yara, derin mi derin,
Dokunma Nihal’dir, dokunma yerin.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
