"Düşünsene"; Seninle aşk,
İnanabildiğin kadar gerçek,
Dokunabildiğin kadar çıplak,
Göz göze geleceğimiz an kadar yakıcıdır.
Şefkatle bakabildiğin kadar kutsal,
içine çektiğin nefes kadar canlı,
kalbinin en derin damarından attığın
“Sen” kadar sonsuz.
Özgürce sevdiğinde anlarsın:
Aşk: Korkusuzca çıplak kalmaktır,
yüreğini masaya koymaktır,
kanayarak bile “tamam” demektir.
Bir yüreği, bir ruhu
kendi yaralarını unutarak sevebiliyorsan
işte o zaman insansın,
o zaman gerçekten var olmuşsun demektir.
Çok yaşayacaksın.
Gözlerin hep o ilk günkü ateşi taşıyacak,
yüzün hep bugünkü gibi ışık saçacak,
yaşın değil, sevdiğin kadar genç kalacaksın.
Mutluluğu önce sen üreteceksin,
sonra tüketmeye hakkın olacak.
Çünkü seni böyle yücelten,
satır satır ölümsüzleştiren bir kalp
her sabah senin için yeniden doğacak,
Geri kalan her şey geçici…
Zaman da, mekan da, isimler de…
Geriye sadece yaşanacak o sıcak an kalıyor:
Ne Cadı ol, nede inatçı dağ Keçisi
Şimdi gel, kalbini göğsüme yasla…
Bırak dünya biraz daha yansın.

Bedri Demirpençe