Sevindirsin seni de güldürsün Kadir Mevla,
Bütün dertler kederler hepsi sana mı evla?
Ver, ellerinden öpsün hem Aslı hem de Leyla,
Bak, ben de senin gibi bir çare gülemedim,
Her gün ölmek istedim, bir türlü ölemedim.

Gözyaşlarım davacı, kirpiklerim sanıktır,
Sağ tarafım harlanmış, sol tarafım yanıktır,
Yaşıyor deme bana, gözlerim kapanıktır,
Bak, ben de senin gibi bir çare gülemedim,
Her gün ölmek istedim, bir türlü ölemedim.

Defterle kalem küstü, kırıldı sözlerimden,
Kirpiklerimin buzu, çözüldü gözlerimden,
İçimdeki sevincim süzüldü gözlerimden,
Bak, ben de senin gibi bir çare gülemedim,
Her gün ölmek istedim, bir türlü ölemedim.

İster yaşlandı, ister o zamansız çöktü de,
İster ağladı, ister hep gözyaşı döktü de,
İster çok sevdi, ister aşka boyun büktü de,
Bak, ben de senin gibi bir çare gülemedim,
Her gün ölmek istedim, bir türlü ölemedim.

Aşkının günahıyla düğümledim ben dünü,
Bayram saydı vefasız çekip gittiği günü,
Vicdanım hesap kesti, verdi artık hükmünü,
Bak, ben de senin gibi bir çare gülemedim,
Her gün ölmek istedim, bir türlü ölemedim.

Kalbim viran bir şehir, kapısında kanca var,
Ne dost kaldı yanımda ne düşman ne hancı var,
Hayat bana dar geldi, içimde bin sancı var,
Bak, ben de senin gibi bir çare gülemedim,
Her gün ölmek istedim, bir türlü ölemedim.

Harun Yıldırım