HİLALİNDEN ÖPEYİM

Bu bayrakta tarihin, çağa sığmaz yaşı var,
Aynı anadan doğma
Yedi öz gardaşı var.

Ay ile yıldızımın şavkı göğe dokunsun,
Altında tekbir sesi,
Ezanlarım okunsun.

Bizler bu yadigârı üç kıtaya asmışız,
Çağ açıp çağ kapatıp
mührümüzü basmışız.

Sen evim, yurdum, anam, barınağım, vatansın,
Tarihlere sığmayan ,en büyük kahramansın.

Asırlarca taşıdım, yorulmadı hiç sinem,
Öküzlerle yürüdü
Cepheye benim ninem.

O göklerin alnında, hakikat ziyasıdır,
Zalimlerin korkusu,
Mazlumun duasıdır.

Elif-vav nakışlıdır ay yıldızlı hilâlim,
Benim yolum ışığım,
Gecelere kandilim.

Ona dualar sürdü bu cihan Peygamberi,
Hamdolsun düşürmedik
yere o günden beri.

Türkülerim söylenir boz yeleli bir atta,
Fatihanİstanbul’a,Onunla girdi hatta.

Sanma ki mahyaların kandilleri sönüktür,
Allah için yönümüz
İstiklâle dönüktür.

Zulüm hüküm sürüyor mazlumun ocağında,
O en büyük namustur
Namussuzluk çağında.

Ali, Ömer, Osmanlar süngüleri kuşanın,
Adına şehit derler
Şehadete koşanın.

Peygamber duasıyla koymuşum baş üstüne,
Kefen diye örtsünler,kabrim de taş üstüne.

İhtişama bürünmüş Ebreheleri gördüm,
Kaleleri, surları
Can duvarımdan ördüm.

Sen dalgalan Göklerde, Yıldızını seveyim,
Gel ey şanlı bayrağım,
Hilalinden öpeyim.