Beynimin kıvrımlarında gezip dolaşan
tiz bir ses görüntü dolaşık örüntü
doğdum doğalı sürekli varlığı sineme dolan
bütün benliğimi etkisi altına alansın...

Ruhumu esir eden illüminati
tekrarlayan reklam bitmeyen propaganda
hayatımın her bir karesinde anında
gölgem gibi adım adım yanımdasın...

Kafamın içine derin mi derin bir temel kazan
kendi ismini altın harflerle hafızama yazan
her yaşımda bir kat çıkarak gökdelen yapan
sırçadan sarayına beni soytarılaştıransın ...

Yalnızca biricik emsalsiz tek ve etkili
kökleri kalbime dolanan ayrık otu
zehrini kanıma zerk eden çiçek,hoş kokulu
zavallı ömrümün sabır okulusun...

Gecemi gündüze çeviren şimşek
beni dokuz şiddetinde sarsan yer sarsıntısı
yakan kavuran görünmez ateşten azap
can evimi kül eden yıldırımsın...

Her ne yöne baksam ordasın
ben bir hiçim adeta,yalnızca sen varsın
bana yer yok kendi dünyamda
içimi kaplayan kopkoyu bir dumansın...

Nefes al diye ben alamadım
senin dertlerinle yoğruldum,kendim var olamadım
seni doldurdum varlığımın en ufak zerrelerine
var mıyım yok muyum anlayamadım...

Anlatırsın öğüt verirsin her şeyi bilensin
senden gayrı konuya kapalı seni çalıp söyleyensin
önce baldan tatlı yedikçe kekremsi bir meyvesin
beni fark ettirmeden üzen,ezen bitirensin...

Zaman filmimde çakıp geçen beşinci kare
kendi reklamını yapıp duran sayısız kere
pazarlanan pazarlayan değerlenen kendine göre
beni değersizleştiren,usulca yavaşça çöpe koyansın...

Öyle bir olmuşum ki ben seninle
unuttum ben kimdim hatırlayamıyorum bile
senin gözyaşların duaların uçuşuyor benim zihnime
zamanımı enerjimi şu canımı bedenimden çekip alansın...


Gülhan Çeliktaş