0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
17
Okunma
Kırık kanadıyla yavru telaşına düşen güvercin gibi,
Masum bakışları besteledim.
Ağzına yem olmuş ömrün,
Topallayan nefesiyle.
Hoyrat bakışların anlamlarında kayboldu
Kulesine baktığım kızın büyüsü.
Ve düştü gönlümün perisi
Düşlerimin çalınan sabahsız gecesine.
Yılların dövdüğü toprağın ıslak yanıyım,
Tozu çamura bulanan balçığın kendisi.
Hamur gibi yoğrulan değil miydi
Rahman’ın bizi yarattığı?
Sanki özümün cansız hâline dönmüş gibi,
Üflenen nurun bedenimden çekildiği an…
Sağımdan solumdan yazan yazılılara selâm olsun,
Göklerin ve yerin Rabbine.
Serdar Özyanız
