5
Yorum
27
Beğeni
5,0
Puan
189
Okunma

"Düşen bir yaprak görürsen beni hatırla demiştin"
Daha körpeyken
Uzun boylu düşleri vardı
Oda kök salacaktı yaşama
Uzanıp var olduğu daldan
Oysa
Kelebek ömründen
Yalnızca bir nefes uzundu yaşamı
Ki
Tez geçti iki mevsim
Başladı
Güzün seyri seferi kışa
Her gün
Biraz daha üşüdü
Ve
Çabuk sarardı dalında
Artık üstünde
Eğreti
Aşklar gibiydi güneş
Görüyordu
Ama ısıtmıyordu
Bedenini
Kurudukça
Yavaş yavaş ayrıldı tutunduğu daldan
Kopup
Rüzgârın insafına bıraktı
Kurak bedenini
Savruk bir gazeldi artık
Yaşam döngüsünde
Anafor olan
Yine de
Biliyordu sonunu
Dindiğinde
Rüzgârın nefesi
Düşüp girecekti
Toprağın açtığı
Yer yatağına
Ki
Ne ilk
Ne de son ölümlüydü
Yaşam aktinde
Düşlerinden vurulan yaprak
Taylan KOÇ
5.0
100% (12)