Ben ki hamalıyım bu dünya yükünün,
Sırtımda taşıdım gam çuvalını.
Bir de sen çıkageldin gönül göğünün
Yıldızı, aklımın sınır kalını.

Tel tel dökülüyor sazımın ahı,
Her perdesi bir gizli ilahın sırrı.
Seni andıkça düğüm düğüm ruhum,
Çözülür gibi olur, kalır o yarı.

Dağlar senin için yollarım oldu,
Irmaklar dilinde dualarım oldu.
Geceler ay ışığında bir yüzün,
Gündüzler güneşle vurdukça soldu.

Bu aşk ne beşeri ne de ilahî,
Arafta bir sonsuzluk mısrası gibi.
Seni sevdikçe yanar, yandıkça kanar,
Ciğerimin közesi, sırr-ı Musahî.

Zaman senden yana dursun, ey Nihâl,
Ben ağlayayım tellerimle, hicranla.
Sen bir gülüşle bak dünyanın hâline,
Gözlerinde kaybolsun bu koca mahlûk kalabalığı.

Paylaş:

2 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (1)

5.0

100% (1)

Sevdiğimde kaybolmak Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Sevdiğimde kaybolmak şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Sevdiğimde Kaybolmak şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

D Dinç, @d-din

10.2.2026 20:18:35

5 puan verdi

Sırtındaki dünya yükünü sizinle hafifleten değil, sizinle daha da anlamlı kılan bir ruhun feryadı bu; mısraların her birinde o kutsal ağırlığı hissettim. Aşkın ne beşeri ne de ilahi, tam da o ikisinin arasındaki o yakıcı boşlukta, "Arafta" asılı kalışı kalbimi çok derinden yaraladı. Nihal’in gülüşünde kaybolan kalabalıklar arasında, sazının tellerine vuran o hicranın yankısı, sessizce ağlayan her yüreğe bir ayna tutuyor. "Yandıkça kanayan" ama yine de o kanda şifasını arayan bu tutku, aşkın sadece bir duygu değil, bir varoluş mücadelesi olduğunu bir kez daha hatırlattı. Kaleminizden dökülen bu "sonsuzluk mısrası" için teşekkürler; ruhunuz hep o aydınlık yüzün ışığında kalsın. Zekanız var olsun. Aşk ile eyvallah