3
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
138
Okunma

Toprağa düşmeden gittin.
Ben seni soba külünde aradım,
Sen baharı başkasına anlattın.
Bir akşamüstüydün,
Pencereye vuran yorgun ışık gibi.
Ne gelirken ısıttın,
Giderken de tamamen soğudu bu ev.
Kuşlar bile temkinliydi ardından,
Bahar adını fısıldadı ama gelmedi.
İnsan bazı vedaları
Mevsim sanıyor,
Oysa içinin kışı başlıyor.
Güle güle
Isınmadı bu yürek senden sonra.
Anladım ki
Toprağa düşen değilmiş acıtan,
İnsanın içine düşenmiş.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.