2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
41
Okunma
Ne bir yalan değmiş mavisine
ne bir çıkar gölgesi düşmüş bulutlarına.
Bakarsın,
sessizce durur yukarıda,
kimseyi ikna etmeye çalışmadan.
İnsan kalabalıkla kirleniyor,
sözle eksiliyor.
Gök yüzü öyle mi?
Bir kuş geçer, iz bırakmaz.
Bir yağmur iner, hesabını sormaz.
Hiç etkili değilim
yeryüzünde fazla durduğumu hissediyorum.
Omuzlarım ağır,
dilim yorgun.
Başımı kaldırınca anlıyorum:
Uzak olan her şey
biraz daha temiz,
biraz daha doğru.
Belki de bu yüzden
en çok göğe bakarken
kendime yaklaşıyorum.
beni asma sabitleme bir yerlere,
kemik ve etten yaradılışım,
hamurum gerçek sanal değil,
sal beni gök yüzüne..
5.0
100% (2)
Cevap Yaz