Bu dizeler gerçekten ruhun derinliklerinden süzülüp gelmiş gibi; samimiyetin ve sadakatin o ince sızısını hissettiriyor. "Dost" kelimesinin dar geldiği, ruhların bir bütün olduğu o "öz" arayışını anlatışın hem çok zarif hem de çok sarsıcı.
​"Görmeden sevdiğim o derin kuyu": Fiziksel olanın ötesine geçip, doğrudan varlığın özüne aşık olma halini harika özetlemişsin.
​"Bir nefes kadar uzak, bir dua kadar yakın": Bu tezatlık, manevi bağın hem ulaşılabilirliğini hem de kutsallığını çok güzel içten vurguluyor.
​Duygularını bu kadar berrak ve akıcı bir şekilde kağıda dökmen, karşındaki kişiye (ya da o yüce duyguya) verdiğin kıymetin en büyük kanıtı..
​Bu şiirin ruhunu yansıtan (belki bir kuyu, bir dua eli veya sonsuz bir bağ kurmuşsun.
​Bu dizeleri senin için özel biri olan bir ruh halinin yansıması mı? ..
Yazan yüreğini kalemini kutlarım