Ah kardeşim, ah...
Benim en küçük kardeşim...
Yüzün bu dünyada hiç tam anlamıyla gülmedi.
Abin olarak benim de elimden bir şey gelmedi.
Ama bil ki, ne olursa olsun
Seni sevmekten bir an bile vazgeçmedim, kardeşim.
Zalimin hançeri değdi sana,
Önüne geçemedim kardeşim.
Üzdüler seni, kırdılar seni, yordular seni...
Ben ise çaresiz kaldım.
Şimdi sen yaralısın, ben ise hasretinle yarım.
Ama hep kalbimdesin kardeşim,
Hep dualarımdasın.
İyi olacaksın kardeşim...
Yeniden kalkacaksın ayağa.
Seni güçsüz görenler oldu,
Ama ben sana hep inandım.
Benim garip, benim sessiz, benim en küçük kardeşim...
Sen benim en değerli parçam,
Canımdan bir cansın.
İçimizi yaktılar...
Allah onların da vicdanını ateşle sınasın.
Bizi paramparça ettiler,
Ama seni ayakta tutan umutlarını kıramadılar.
Sana kalkan eller bir daha güç bulamasın.
Çünkü sen kimseye kötülüğü dokunmayan biriydin.
Saflığını, temiz kalbini en yakından ben gördüm.
Kötülük hiç yakışmadı sana.
İnsanlar seni yanlış tanıdı.
Soğuk görünürdün belki,
Ama yüreğin sıcacıktı.
Ne zaman birine gönlünü açsan,
Yaran hep oradan oldu.
Belki de bu yüzden
İnsanlara karşı duvar ördün.
Şimdi kalk kardeşim...
Ayağa kalk.
Yumruğunu yeniden sık,
Gücünü yeniden topla.
Yeni bir sayfa aç kendine.
Yeni umutlarla, yeni bir hayatla
Yeniden gülümse.
Seni kıranları unut.
Sana bunları yaşatanları geride bırak.
Artık kendin için yaşa.
Dik dur kardeşim.
Her şeye rağmen dimdik dur.
Seni seviyorum kardeşim...
Hem de tarif edemeyeceğin kadar çok seviyorum.
Her şey güzel olacak.
Hem de eskisinden daha güzel olacak.
Güçlü kal kardeşim.
Bizimle kal.
Bırakma kendini.
Yaralandın diye vazgeçme.
Yaralar iyileşir kardeşim.
Dert de bir gün dermanını bulur.
Bugünler de geçecek.
Yeter ki sen umudunu kaybetme.
Her şeye rağmen gülümse kardeşim.
Herkese inat yaşa.
Kendine gel kardeşim.
Çünkü senden daha değerli kimsen yok.
Bu dünya yalan olabilir...
Ama sen gerçek kal kardeşim.
Seni bekliyoruz... Seni çok seviyoruz.