​Aklı korumaksa şayet niyetin,
Hakk’ın yasakları olsun izzetin.
Beden bir emanet, ruh ise aziz;
Yasakla korunur o sadeliğimiz.

​İçki bir illettir, aklı perdeler,
Akl-selim gider, kişi sendeler.
Sıyrıl bu dumanlı, kirli kadehten;
Gel kurtar ruhunu acı kederden.

​Kumar bir hüsrandır, umut sömürür,
Emeksiz kazançlar sona götürür.
Yuvalar dağılır, söner ocaklar;
Yalanla kurulur bütün tuzaklar.

​Zina bir ateştir, iffeti yakan,
Ocaklar söndürüp yuvalar yıkan.
Ar duygusu giderse insan yozlaşır,
Saflığı yok olur, öz uzaklaşır.

​Gözlerin harama bakmasın sakın,
Hakk’ın rızasına olasın yakın.
Haince bakışlar zehirli oktur,
Tahribatı güçlü, şifası yoktur.

​İmanın gücüyle, çelik iraden,
Zarara uğramasın o aziz beden.
Nefis bir ejderdir, doymaz hevese;
Aklını esir etme o kirli sese.

​Beden emanettir, can ise azık,
Sınırı aşarsak gençliğe yazık!
Ar-namus duygusu bir zırhtır bize,
Koruyalım, zarar gelmesin o masum yüze.

​Hakk’ın emrettiği yola dönelim,
Tövbe edip kendimize gelelim.
İçki, kumar, zina haramdır bize;
Dönelim artık öz benliğimize.

​Çoğalır pişmanlık, son bulmaz ahlar,
Aklımızı örter bütün günahlar.