Sorsalardı;

Başımdaki aǧılar giderdi belki.

Zonklayan seslere dur derdim belki; ama sorulmadı.

Sabah soframdaki sıcak çayı nasıl yudumladıǧımı

Akşam yemeyindeki kaşık seslerinin özlemini.

Sorsalardı;

Anlatacak bir çok hikayem birikmişti.

Yüzüme yansıtamadıǧım güleç suretimi.

Hayatıma dalan dünyanın hüznü ve endişelerini.

Sorsalardı;

Bir yudum huzur isterdim.

Bir damla mutluluk dilerdim.

Bir mililitre saǧlık sunardım.

Bir gram sevinç yaşardım.

Sorsalardı;

Gülünç olan Zibidi’liǧi anlatırdım.

Büyük ve şerefli olan Zübeyde’yi.

Kır ve pençere kırlangıçlarını dinlemek istediǧimi.

Sorsalardı;

Gelen baharı çiçeklerle karşılamak istediǧimi söylerdim.

Fırfırlı eteǧimdeki renkler, bahçemdeki çiçeklerin rengine eşdeyer olmasını söylerdim.

Gri tonlardan uzak, siyah ve beyazın net olmasını isterdim;
ama sormadılar.