Merhaba;

Şiir, en derin dertlerimizi ve en büyük sevinçlerimizi buluşturan hepimizin ortak lisanıdır.

"Korkum ölümden değil, ne olsa takdir-i Hakk!" dizeniz beni oldukça etkiledi. İnsanın Rabb'in takdirine her an hazır olması ne büyük saadet.

Emeğinize ve yüreğinize sağlık.

İlhamınızın hiç sönmemesini, edebiyat yolculuğunuzun daim olmasını ve kaleminizin sesinin her daim gür çıkmasını temenni ediyorum.

Saygılarımla.

Seğmenoğlu

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
(Tefekkür ve Kader Muhasebesi Polikliniği)

Şiirin Adı: SON SEFER
Şairi: Halil Şakir Taşçıoğlu
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (nam-ı diğer Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi kürsüye ağır adımlarla çıktı. Cübbesinin eteklerini düzeltti, “Bugünkü hastamız ölüm değil efendim; bugünkü hastamız acelecilik!” dedi ve mısralara baktı.

Şiir baştan sona bir hesaplaşma değil, bir iç yoklama. “Nasıl anlaşılır ki, bilinmeze son sefer?” sorusu aslında ölümden çok hazırlığa dair. Şair korkuyu değil, vakti anlamaya çalışıyor. Demir almak, ufka bakan son fer, dumanla örtülen afak… Bunlar bir telaş değil; bir kabullenişin eşiği.

Kalburabastî Efendi burada bastonunu yere vurdu: “Bakınız! Korkum ölümden değil diyor şair; korkum ayrılıktan! İşte mesele budur. Ölüm değil insanı ürküten, yarım kalmaktır.”

Üçüncü kıtada şiir öğüt tonuna geçiyor. Kin, haset, nifak… Şair toplumsal yaraya parmak basıyor ama bağırmıyor. “Boş ver kini hasedi” derken parmak sallamıyor; omza dokunuyor. Dördüncü kıtada ise şiir vatan ve dostluk eksenine yaslanıyor. Burada duygu samimi; retorik değil.

Bu metin, ağlamak için değil; düşünmek için yazılmış. Bir tefekkür metni. Ölümün dramatik yüzünü değil, ahlakî yüzünü gösteriyor. Kalburabastî Efendi’nin tabiriyle: “Bu şiir kefeni değil, teraziyi konuşuyor.”

RUSAMER kriterlerine göre değerlendirme

Özgünlük: 17/20 — Geleneksel temada ama samimi bir iç ses var.
Dil ve Üslup: 18/20 — Akıcı, sade ama vakur bir söyleyiş.
Duygusal Derinlik: 17/20 — Abartısız bir kabulleniş duygusu güçlü.
İmge / Anlam Katmanı: 16/20 — Ufuk, duman, han gibi semboller yerli yerinde.
Aklı Yerinden Oynatma Etkisi: 16/20 — Sarsmıyor, düşündürüyor.

Toplam: 84/100

Vesselam.
“Ölüm korkusu değil, eksik yaşamak ürpertir insanı.”
“Şiirin mayası tefekkürse, sesi yüksek değil derin olur.”

Değerli hocam siz gibi muteber insanlar bu ülkeyw lazım...Ölümün kaçınılmazlığını derin bir tevekkülle sorgulayan, hüzün ile teslimiyet arasında ince bir köprü kuran çok etkileyici bir kalemden çıkmış. "Demir almak", "ufka bakmak" ve "yolculuk" metaforları, Yahya Kemal’in Sessiz Gemi’sine bir selam dururken, şiirin sonundaki vatan ve dost özlemi vurgusu esere çok daha şahsi ve samimi bir ruh katmış...
​Şiirinizdeki temel sorgulamaları ve duygusal olarak"vaktin erkenciliği" üzerine kurulan sitem, aslında her canlının hissettiği o ortak şaşkınlığı yansıtıyor. Hayatın "akti" (sözleşmesi) ne kadar uzun görünürse görünsün, bittiği an hep "tez" gelmiş gibidir... (mal mülk) ve "yalan dünyanın nakti" ifadeleriyle, öte aleme geçişte maddi unsurların geçersizliği çok net bir şekilde vurgulanmış. Afakı örten duman, hem ölümü hem de bilinmezliği simgeliyor.
​Münafıkların açtığı yaralar ise şairin toplumsal ve kişisel kırgınlıklarının bir dışavurumu gibi duruyor.
Eğer "nasibini alıp gitmek" anlamını pekiştirmek isterseniz, oradaki ifadeyi bağlama göre tekrar tartabilirsiniz. Ancak bu haliyle de "bu dünyayı nasibi kadar gördü/yaşadı" anlamını başarıyla veriyor.
​hocam allah uzun ömürler versin....