................................................. Tarihten bir yaprak-1956

Ellerde çalı, çırpı yolda süslü bir fayton…
Gelin yolu keserdik, taksi yoktu o günler!
Tozlu yolda bir koşu, sanki uzun maraton;
Hep iç geçiriyorum, neydi be o düğünler…

Nadir olsa da atlı arabalar geçerdi!
Toza belenirdik te, annemiz zor seçerdi!
Çocuklar, sanki öcü görmüş gibi kaçardı!
Al takke, ver külahla geçerdi tüm öğünler…

Topraktı bütün yollar, kış çamur, yazın tozar!
Sanmayın kar yağınca, oyunumuzu bozar!
Havalar kararınca, annelerimiz kızar!
Şimdilerdeki gibi, verilmezdi ödünler…

Baharda tarla tapan, çocuklar elde sapan!
Cevizleri taşlardık, sevinirdi koz kapan!
Üşüşünce çocuklar, kıyametti hep kopan!
Ağaçlar boşalınca, çok artardı hüzünler…

Derim, çocukluk işte, onun da zamanı var!
Şimdi gözler bulutlu, dağların dumanı var!
Dileyene Allah’ın, ilmi var, irfanı var!
Okuyamayanların, şimdi çoğu süzgünler…

Yıllar sonra uğradım, zaman hayli geç olmuş!
Misket oynadığımız, tarlalar yok, göç olmuş!
Birer katlı evlerin, katları on üç olmuş!
Çocuklar boşluk arar, şimdi hepsi üzgünler…

Ereğli- 2026/02
Halil Şakir Taşçıoğlu