kalbimin doğumu ertelenmiş bir zaman aşımı
vaktim yok!
...

benim bu hayatta tek bir şiirim vardı
"cennet ayaklarının altındaydı"


biz gidecektik
avucumuzda canhıraş kor
omzumuzda siyah dudaklı deniz
ruhumuzu her iki azaba da sunarak
kendimizi yakarak ve yıkayarak gidecektik


soluğumuzu tırnak içinde kesecek
bir şelale boğulacak içimizde biz gidecektik
bir linç korosu gibi ağlama!
seviyorum işte bu benim kıyametim
bismillah!
şu enkazdan bir mabet
şu külden bir güneş doğurt Rabbim
ölmek için en şahane mevsimdeyiz


israfil’in suru benim içimde patladı
kuduz bir fırtına
cılız bir mum alevine aşık olsa ne çıkar


zemzem diye içtiğim serap
hallaç’ın "enel hak" dediği o dar ağacı
nefsimin kırk düğümünü tek bir kılıçla kestim
hacerü’l-esved gibi karardı sinem


kendi mezarını sırtında taşıyan bir hamala taliptim
yıkılmaya can atan bir duvarın dibinde uyumaya taliptim
ve bir cilveli kanada
bir parça gülücük içirecek biz gidecektik


biz ki bir nefeslik mola bir ömürlük ah!
aşk dediğin o büyük ülkede sahipsiz bir umum
ve’l leyl dedik, geceye sığındı bütün günahlar


aşkın şeriatını bir harf harekesiye yıkan
bir kul /bir meczup edasıyla
ben beni sana ısmarladım Rabbim
şu daracık göğsümü
uçsuz bucaksız göklerine eş eyle


ve bir mim durağı
kısacık bir şiir ve bir şerh
iki gidiş bir dönüş etmiyor

...