Elinize emeğinize yüreğinize sağlık tebrikler mahir kaleminiz daim olsun selamlar saygılarımla

ŞEHRİN YALNIZLIĞI VE VURDUM-DUYMAZLIĞI..SEVİNÇ VE AZ İLERDE ÜZÜTÜ VE YOKLUĞUN KOL GEZDİĞİ YAŞAMDA..SERZENİŞTEDİR ŞAİR . YÜREĞİNE-KALEMİNE SEVGİ OLSUN. ŞAİR .

Şehrin karanlık caddelerinde çıktım yola,
Bu yol bana benzemiyor,
Ben bu yola benziyorum.
Adını bilmediğim karanlık yollar,

Elinize sağlık hürmetler vede saygılar


Allah'ın Arslan'ı, Hazreti Ali efendimiz buyuruyor ki; 'Bana bir harf öğretenin, 40 yıl kölesi olurum ilim peygamber mirasıdır yazdıkları ile bizlere öğretmen olanlara es selamı alayküm ve Rahmetullah okuyalım

Şiir, şehrin karanlık ve sessiz atmosferinde, insanın kendi iç benliğiyle yüzleşmesini ve varoluşsal yalnızlığını derin bir şekilde yansıtıyor. “İçimdeki ben” metaforu, kaçınılmaz olarak her yerde karşılaştığımız kendi benliğimizin ağırlığını, sükûtun ve karanlığın içsel bir rehberliğini simgeliyor.
Gece, hem dışsal hem içsel bir yalnızlık ve hesaplaşma zamanı olarak etkileyici biçimde betimlenmiş.

Tebrikler

Saygılar sair 🧿🖊️📄🙏🌿

Nice böyle muhteşem şiirlerinizi okumak dileğiyle tebrik ederim dualarımla selamlar tebrik ederim.

İnsanın kendi iç dünyasında çıktığı o tekinsiz ve derin yolculuğu, şehir imgesiyle ne kadar sarsıcı bir şekilde bütünleştirmişsiniz.
Bu yol bana benzemiyor, ben bu yola benziyorum" deyişinizdeki o varoluşsal teslimiyet, kayboluşun aslında en dürüst buluşma hali olduğunu çok naif bir şekilde özetliyor.
Suskun gökyüzü, nöbet tutan sokak lambaları ve halden habersiz kediler arasında kendi adını fısıldayan yollarda yürüyen o yalnız ama vakur ruhunuzu; kaleminizdeki bu yalın ve etkileyici güç için
Sizi gönülden tebrik ederim.
Kendiyle her köşe başında burun buruna gelme cesareti gösteren o cesur yüreğinize sağlık üstadım...

Merhaba değerli kalem
Kutlarım yazdıran yüreğini, yazan kalemini ve eserini
Gönlüne, ömrüne bereket
Yüreğin abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin çok güzel olsun
Nice güzel şiirlerde, buluşmak dileğiyle, Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal ve de hoşça kal

Kaleme aldığınız bu kıymetli eserden dolayı sizi en içten duygularımla kutlarım.

Duygu dünyamıza dokunan bu zarif mısralar için yüreğinize sağlık.

Her bir kelimeniz ayrı bir kıymet taşıyor.

İlhamınızın hiç sönmemesini, edebiyat yolculuğunuzun daim olmasını ve kaleminizin daha nice güzel eserlere imza atmasını temenni ederim.

Her daim afiyet ve esenlik içerisinde kalmanız dileğiyle.

Elem verme, moralim ol,
Kalpten vurgun, yaralım ol,
Gül kokulu maralım ol,
Sensiz hayat çekilmiyor.

Kaleminiz kavi duygunuz daım ola yalnızlığın kırılgan noktasını yansıtmıssınız kutlarım güzeldi 🙏🏻💐🤗

Şiir , kendi iç dünyasının karanlık sokaklarında kaybolmuş gibi . Her şey suskun, her şey karanlık... Ama bu karanlıkta bile bir güzellik var gibi
Kendiyle baş başa kalmış, kendiyle hesaplaşıyor gibi
Mücella, belki de bir umut ışığı, belki de bir soru işareti ...

Yüreğinize sağlık .

Bu şiir, içsel yalnızlığın ve kendiyle hesaplaşmanın derin bir portresini çiziyor; şehir ve gece imgeleri, ruhun karanlık ve sessiz köşelerini yansıtıyor.
“Kaçıyorum, / Ama kaçtığım her yerde de hep ben varım” dizeleri, kişinin kendi benliğiyle yüzleşememesini ve yalnızlığın kaçınılmazlığını çarpıcı biçimde hissettiriyor.
İçsel keşif ve yalnızlık teması, okuyanı derin bir sessizliğe ve farkındalığa davet ediyor. Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

Bu şiirde, ilk metindeki o ağır "duvar" imgesinin yerini, sokaklara taşan bir yabancılaşma ve ayna etkisi almış. Şehrin dekoru (kaldırım taşları, sokak lambaları, aç kediler) aslında iç dünyanızın birer yansıması gibi duruyor...Şiir üzerine birkaç derinlikli not:
Yol ve Kimlik: "Bu yol bana benzemiyor, / Ben bu yola benziyorum" dizeleriyle yaptığınız giriş, insanın çevresine uyum sağlamaktan ziyade, çevresindeki kimsesizliğe dönüşmesini çok iyi özetliyor. Artık yol bir güzergâh değil, bir karakter haline gelmiş.
Mücella Bilmecesi: "Mücella" isminin şiirin ortasında bir sığınak mı yoksa bir enkaz mı olduğu belirsiz bırakılmış. "Cevap sükuttan ötesi bir şey değil" demeniz, bu ismin somut bir kişiden ziyade, içinizde parlatılmaya çalışılmış ama yarım kalmış bir "safiyeti" temsil ettiğini hissettiriyor (Mücella kelime anlamıyla 'parlak, cilalanmış' demektir; bu da unuttuğunuz uçurtmalarla ve çocukluğunuzla tezat oluşturuyor).
Kaderin Terazisi: Ekmek derdiyle hedef peşinde koşanların aynı terazide tartılması, hayatın o hoyrat adaletini (ya da adaletsizliğini) çok çıplak bir şekilde yüzümüze çarpıyor.
Final Vurgusu: Gecenin sadece karanlık değil, "insanın kendisiyle başa çıkamadığı saatler" olarak tanımlanması, şiiri melankoliden çıkarıp psikolojik bir derinliğe taşıyor.
Yalnızlığı sadece bir duygu olarak değil, bir mekan ve bir saat dilimi olarak kurgulamanız etkileyici.