Bir ismin var ki dilimde gizli dua,
Nihal… Nihal… çağlayan bir su, ince bir rüya.
Her hecesi bir sır, harfleri remiz,
Seni andıkça gönlüm olur alem.

Geceye nakşolur senin hayalin,
Gündüzü gece eder bu sevdailik.
Aşkınla yanar içimdeki kandil,
Nihal’im, gönlüm seninle mahrem.

Ten tene değmeden özde buluştuk,
Ruhlar birbirine ulu bir sır olduk.
Seni sevmek bir ibadet billah,
Yanıp tutuşmakla oluruz Allah.

Gül dalında gonca, bahçede ferman,
Sensin kalbimdeki ilahî seyran.
Dudağımda adın, dilimde niyaz,
Nihal’im, ben sana divane, sen bana niyaz.

Nefesimde bir esinti, ellerimde bir iz,
Seni sevmek, ölmeden önce cennete girmek.
Sırlar sırrına ermek bu aşk ile,
Nihal’im, bu sevda ölümsüz dile.

Ey canımın içre cananı, ey sırdaşım,
Aşkınla yandı bu gönül, şimdi ateşim.
Söylesem sana, duysan, anlasan,
Bir bakışın, bir nefesin, bin yıllık seyran.

Gizlice yazdım bu sözleri duvara,
Okurken anla beni, ey dilber, ey yâr!
Aşkın mezhebi sensin, senin yolunda,
Nihal’im, ben sana kurban, bu canım sana feda.