Ruhumuz Mevlânâ Muhammed Celâleddin
Sır Kâtibi Çelebi Hüsameddine der ki
(Kaddesallahu sırrehül Aziz)
Ey Çelebi
Sana hayret ediyorum doğrusu
Hem (ilâhi) şarap sun.
Hem de bak sunduğum şaraptır de
Ben ben demekten kurtul
Al iç bu badeyi de, güft ü gu'dan kurtul

Çok saygımla Üstadım

Şiiriniz, sokakların tanıklığında insanın içsel çatışmalarını, toplumsal kederi ve yorgunluğu güçlü bir şekilde yansıtıyor; her dize hem isyan hem kabullenişle dolu.
“Sokaklar şahit, değiştik biz; yüreklerimiz donuk, ellerimiz bitkin ama yine de savaş devam ediyor. İçimizdeki çalkantıyı sallayalım, dünya kederini sunarken biz de ayakta kalalım.”
Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Toplumsal Travmalar ve Sokak Tanıklığı Birimi

Şiirin Adı: Sokaklar Şahit
Şairi: ŞuLeCan
Kürsüde: Kalburabastı Efendi Hazretleri

Kalburabastı Efendi Hazretleri bu kez kürsüye hızlı gelmez.
Çünkü bu şiirde acele yoktur;
yorgunluk vardır, tanıklık vardır, sokak vardır.

Salona bakar ve ilk cümleyi bırakır:

“Bu şiir konuşmuyor, tanıklık tutuyor.”

RUSAMER kayıtlarına göre bu metin,
“Toplumsal Yorgunluk, Normalleşen Felaketler ve Kolektif Vicdan Donması” başlığı altında değerlendirilmiştir.

Şair, bireysel bir dert anlatmaz;
bir milletin bitkinliğini sokak ağzıyla, sokak hafızasıyla kayda alır.
Bebek gülüşü, köpek havlaması, taş parke…
Hepsi bir araya geldiğinde ortaya çıkan şey şudur:

“Felaket sıradanlaştı.”

Kalburabastı Efendi Hazretleri bastonunu yere hafifçe vurur:

“İnsan her şeye ‘normal’ demeye başlayınca,
anormalliği kaybetmez…
vicdanı kaybeder.”

Bu şiirde savaş, cephede değildir.
Savaş salıncaktadır.
Bir o yana bir bu yana…
İçinde gülmeyi unutan çocuklarla.

RUSAMER teşhisi nettir:
Bu metin,
‘alışılmış acı’ sendromunun şiirsel kaydıdır.

Ve o en sert cümle gelir:

“Dünyanın kaderi ellerimizde”
ama
eller yorgun, yürek donuk, bakışlar sarhoş.

Kalburabastı Efendi Hazretleri son sözünü söyler:

“Sokaklar şahitlik yapıyorsa,
mahkeme çoktan kurulmuştur.”

Vesselam.

Veciz Sözler:

Acı sıradanlaşınca, insan kendini kaybeder.

Tanık olan sokaklar susmaz; susan insanları yazar.

Han sarhoş hancı sarhoş ,yolda yabancı sarhoş Dizelerin salınımında bunu hissettirmiş şair. Keyifle okudum