0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
114
Okunma
Ölüm öncesidir her bir an…
Sonra yeni bir an,
Ve yine bir an—
Geri dönüşü olmayan,
Atık bir renktir zaman.
Soldu belleğim,
Dönüp durdum derdimde,
Çıkışı ararken kendimden…
Adımlarımı aldı rüzgar,
Silindi öncesi ve sonrası.
Şimdi ne yağmur,
Ne göksel rahmet;
Sadece toz, duman, kum fırtınası…
Havada kurşun boranı,
Yerde kuş ölüleri…
İşte bu rüzgarlarla yontuldu
Ruhumun heykeli.
Anlar boşluğunda,
Boğulurken dünya,
Ve çekilirken kendimden,
Sığ siperime…
Karanlıkta parıldayan bir yıldız:
Hem kalabalık,
Hem yalnız…
Herkes neden tutkuyla
Bakıyor ona?
O kadar korkunçken
Dante’de cehennem,
Ve kaçınılmaz olana yakınken yaşamak…
İnsan neden sığınır
Tanrının ışığından,
Şeytanın şarabına?
Caz Kedisi Şiirli Kültür Dergisi
35. Sayı
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
