0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
114
Okunma
Kaldırım taşlarının arasında
Gizlenen yankıyı duyuyor musun?
Adımlarımız değmiyor artık şehre,
Ama sesleri kalıyor.
Işık pencerenin kenarında,
Çatlamış camdan süzülen ince bir çizgi.
Bir yabancı gibi duruyor.
Yaprağın ucunda bir çiğ tanesi,
Yerçekimine inanmayan bir damla.
Bakıyorum —
Düşüşünü değil,
Direnişini görüyorum.
Senin susuşun gibi.
Rüzgâr geçiyor,
Taşların arasındaki sesi dağıtıyor,
Sokak lambalarının solgunluğunu
Ve içimde kabuğunu çatlatan soruyu.
Gökyüzü açılıyor,
Rengini bir yerde bırakmış gibi.
Katman katman —
Ne mavi,
Ne gri;
Yüzüne değen gölge kadar yakın.
Sabah yüzüme kapatılmış bir kapı.
Nefesimden ince bir sis sızıyor.
Dağılmadan önce
Sensizliği içimde çoğaltıyor.
Şimdi sana soruyorum:
Kaybolan yankı mı,
Yoksa biz mi
Susmuşuz birbirimize?
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
