2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
123
Okunma
İşgal altında sevdamız,
Adı konmamış, sessiz bir sürgün...
Aynı düşü paylaşırdı gecelerimiz,
Bir sabaha soldu gülüşlerimiz,
Şimdi uykularımız bile hüzün.
Kalbimize tel örgüler çekildi,
Dillerimiz yarım, sözlerimiz kırık.
Enkaz altında kaldı bir yanımız,
Ötekimiz yollara düşürüldü;
Yalınayak ve üryan...
İşgal altında sevdamız;
Ne sığınacak bir kentimiz var,
Nede kaçabilecek bir yerimiz
Peşimizde çocukluk hatıralarımız,
Bir de vazgeçmek bilmeyen umudumuz...
Sürgün dediler bu gidişe,
Oysa biz hâlâ buradayız.
Aynı yaraya dokunur kalbimiz,
Aynı acıya farklı adlar koymuşuz;
Yıllardır değişmedi bu kadim yazgımız.
Belki bir gün kalkar bu işgal,
Biter bu vefasız sürgünlüğümüz.
İşte o zaman sevda;
Bütün yasaklara inat,
Bir Newroz ateşine dönüşür;
Karanlığa ışık, yaramıza merhem olur.
Kimbilir….
Rüzgarınkalemi
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz