Ben hep nefretimle avundum
Sızılarımla büyüdüm.
Sevgiler topladım bahar çiçeklerinden al yeşil
Umutlarım büyüdü ceylanların gözlerinde.

Ben her gece
Saman yolunun peşine takılıp özgürlüğü tattım mavice
Yıldızlar selama durdu göz kırptı dağ doruklarında
Yakamozların mehtaba sevdası gibiydi şiirce.

Ben
Kızıl şafaklarda özlemlere uyandım her sabah
Dilsiz suskunluklardan sonra az aydınlattım geceyi
Upuzun köprüler kurdum icimdeki sessizliğe
Üşüyen ellerimde açtı sümbüllerle güllerim
Sonbahar bekledi.

Bembeyaz bir tayın asaletınde belirdi sevgilerim
Son bir hamle ile sıyrıldı karanfil
Kırmızı elbisesinden
Çıplak ayaklarımı okşadı denizin mavi köpüğü
En güzel gülücükleri kuşandı dudak kıvrımlarım
Yüreğim canlandı kımıl kımıl
Sevinçlerim süsledi güneşin gül yüzünü

Ben
Yüreğimin en ücra köşelerinden şiirler derledim
Dilimdeki mahkum kelimelerle
Gül yaprağı tadında bezedim
Kırık cümlelerimi
Kıyılarıma vuran sebepsiz çağlayanlara dur dedim.

Ben her gece
Buğulu camlardan dinledim kemanın buğulu sesini
Bir nefeste yok olan rüyalarımda kokladım papatyaların kokusunu
Martılar eşlik etti yasaklı düşlerime
Rengarenk gök kuşağı mavi düşler taşıdı uykularıma her gece
Bir kumru saflığında yeşerdi umut bahçem
Nergis kokulu akşamlarda öptüm ay ışığını
Denizin sahile vurduğu anlarda dudaklarıma dua olmuş
Yeşil baharlarda buldum mutluluğu

Ey unutulmuş hayat
Bak
Ben hala yaşıyorum dünlere inat
Şimdi güneşli düşler ülkesinden sesleniyorum sana
Kaldırıp duvağını arşın
Düşlenmemeiş renklerle
Güneşi boyayarak.

Yüksel Beyocaktan.