İklimin yalnızlığına teslim mevsim
Kar taneleri gibi sessizce düsüyorsun gözlerime
Sevgin yağıyor
Şehirleri,yolları tüm dagları sen
Aşk beyazı
kaplıyorsun…


Yokluğunun gölgesi bir yorgan gibi üzerimde
Pencereme ay düşmüş
Yıldızlar küs
Bir buluta satmış ışığını gece kar/anlık
Ağır ağır düşmekte düşlerime…


Sabahı bekliyorsun ağır ve aksak z/amanlarda
Güneşe doğ diyorsun
Bir umut bine bölünmelerde


Koynunda özlem
Güneşe koşuyorsun
Bir de bakıyorsun ki
Sen o günesin battığı yerde değil
Doğduğu yerin arkasında kalmışsın…
Aşk yine yarı yolda
Yine z/amansız


Dudakların susuyor,dilin biçare
Sesin eriyor
Boş bir kuyu acılıyor önünde düş/sen
Bir adim da
Bin acım dökülüyor içine
Sesim içime çarpıyor
“Daha alnına çizilmeyi bekleyen öyle çok kader var ki
sırasını bekleyen..”
Gitme diyor


Düş bakracım ağır ve dolu
Boş bir çıkrık çevriliyor içimin duvarlarında
İniyorum ağır aksak
Yine içimde şiir ürpertileri
Dokundukça tenime ayaz, alem bihaber
Cümleler donuyor..
Her yanıma hasret yağıyor…
Kar d/üşüyor





YILDIZ