5
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
118
Okunma

Köşedeki tropik kökenli
palmiyem.
benim yeşillim.
Ona bakınca
dudağımın pınarında
mini bir kalp beliriyor
smilee gibi.
Sonra bir kelebek bilgisiyle
Kanatlaniyor..
İkimiz de ait olmadığımız coğrafyalarda duruyoruz.
O ekvatoru özlüyor
ben iklimimi..
Bazen ben ayarlıyorum ışığı,
bazen o.Işığa dönüyorr
Heliotrop bir sezgiyle...
Bu bir güç dengesi değill
daha çok
Botanikle edebiyat
aynı masada sükun ediyor bazen.
Ben sustuğumda
ona yer açılıyor..
Ve o,
kendi dilinde
serpiliyor.
5.0
100% (9)