şehadet fışkıracak...

Adım ZEYD yada ÜSAME..
.. Gözümün köşesinde bir kılıç parlıyor
Ve bir sözü kulaklarım
ruhumla beraber işitiyor..
"Korkaklıkta ÂR, İlerlemekte ŞEREF Var" diyor..
.. Bunu söyleyen sahabi,
dalmıştı küfrün ortasına..
.. Ve şehid yazılmıştı gönül mahlasına..

Ben Umeyr yada Ubeyde..
.. Bedir’in kulak verdiği
kahramanların torunu..
.. Uhud’un bağrında yatanların soyu..
İncittiler Aksa’nın göz yaşını..
. İncittiler basmaya
kıyamadığımız taşını..

Adım MUS’AB yada AMMAR..
.. Musalla taşında değil, meydanda yanan nar.
Gövdemi siper ettim, bükülmez bu irade,
Kudüs’ün her karışında canım bir seccade.
"Ya zafer, ya cennet" diye atan kalbim var..

Ben Meryem yada Sümeyye..
.. İlk kanın düştüğü o büyük hikâye.
Zulmün tankına karşı dimdik duran o el,
Kudüs’ün sinesinde kopan en kutsal sel.
Ağlama ey Aksa, ben buradayım hala..

Adım HAMZA yada ALİ..
.. Bir şehadet şerbeti ki, tadı sence belli.
Zülfikar olup düştüm zulmün tam ortasına,
Gönüllü yazılmışım şehitler sayfasına.
Kudüs; benim onurum, benim ezelî davam..

Ben bir yetim yada bir derviş..
.. Sabrı taşlara, umudu göğe işlemiş.
Aksa’nın avlusunda nöbet tutan gölgeyim,
Bin yıl geçse de gitmem, ben yine bu beldeyim.
Toprağım kan koksa da, ruhum hep hürdür..

Adım TALHA yada ZÜBEYR..
.. Cennet müjdesini taşır her bir seher.
Surların üzerinde bir sancak gibi dururum,
Zalimin sarayını o sapanla vururum.
Kudüs; kalbimde yanan, sönmez bir meşale..

Ben Selahaddin yada Ömer..
.. Kılıcı kuşanmışım, dilimde tekbirler.
Kapıları açan o adaletli sözüm ben,
Şehrin yorgun yüzüne doğan o gündüzüm ben.
Aksa; benim namusum, benim ilk sevdam..

Adım BİLAL yada HABBAB..
.. Kızgın kumlardan geldim, ruhum pür-itap.
"Ehad" nidasıyla sarsılırken bu duvarlar,
Biz varken sönmeyecek o mübarek nurlar.
Kudüs; özgürlüğüm, benim sonsuz vatanım..

Ben bir sapan yada bir taş..
.. Zulmün karşısında bitmeyen o savaş.
Çocukların cebinde sakladığı o öfkeyim,
Zalimi uykusunda boğacak o gerçekleyim.
Aksa’nın bağrında çarpan her bir damar benim..

Adım CAFER yada EBÜZER..
.. Kanatlarım var göğe, her şehit birer er.
Muta’dan Kudüs’e uzanan o yol benim,
Peygamberin övdüğü o kutlu kol benim.
Kudüs; miracım benim, en büyük sancağım..

Sen, semadan yeryüzüne süzülen en kutsal yaşsın,
Yetim kalmış duaların en vefalı sırdaşısın.
Kudüs; ne maziye sığarsın artık ne de bu ana,
Sen, her yürekte kanayan bir vatan mülkü gibi yanasın.

Cemre Yaman