0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
75
Okunma
Yüzsüz yüzler
Konuşmuyorum, anlatmıyorum diye
Kimse sanmasın bilmediğimden!
Kim çakal, kim tilki, kim nankör;
Kim kahpe, kim gerçek, kim sahte...
Hepsi yazılı o büyük defterde.
Dost dediğim, yazdıklarım var kalbimde;
Ömürlük insanlar, her daim benimle.
Lakin Levh-i Mahfuz denen o şaşmaz notlar
Okunur bir gün elbet yüzüne... Üzülme!
Gün gelir bu defter dürülür,
Hataların yüzüne bir bir sövülür.
Yüzsüz yüzün bir kevgir gibi dövülür;
Baktıkça bakacak ne surat kalır sende,
Ne de yürek...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
