İnanç ve Saygı
Yaratıcıya inanan insanları, hangi dinden olursa olsun, yargılamıyorum; aksine hepsine saygı duyuyorum.
Ateist olan, yaratıcıya inanmayan insanları da yargılamıyorum.
Altı üstü 70–80 sene yaşadığımız bu dünya…
Kim nasıl, neye inanıyorsa, öyle yaşasın.
İnsanların çoğu ya aileden, ya babasından, ya da annesinden öğrendiği dini bilgiler ve ideolojik fikirlerle hayatını sürdürüyor.
Hristiyan, Musevi ya da Budist bir ailede doğmuş olsaydınız, muhtemelen bu dini dogmalara inanıyor ve öğrendiğiniz bilgileri savunuyor olacaktınız.
İsteyen, hayatı sorgulayarak inancını, kendi benliğini ve kendini ifade etme şeklini bulur.
Ama birçok insan, bırakın dini veya ideolojisini bulmayı, kendini bile bulamıyor.
Yunus’un dediği gibi:
“İlim kendini bilmektir; kendini bilmeyen ne rabbini, ne alemi, ne evreni anlayabilir.”
Lütfen inançlarınızı ve ideolojilerinizi başkalarına, çevrenize dayatmayın.
İnanç üzerinden siyaset yapmayın.
İnsanlar birbirinin inancına saygılı olduğu sürece, bu dünyada huzurlu ve mutlu yaşanır.
Benim doğru bildiğim şahsi fikirlerim böyle:
Her konuştuğunun, her düşüncesinin doğru olduğunu sanan insanlar…
Açıkçası, sizlerden pek haz almıyorum; fikirlerinizi fazla da önemsemiyorum.
Herkesin dini inancı, fikri ve ideolojisi, hür iradesiyle kendine aittir.
Kimse, kimsenin akli ve fikri alanına tecavüz etme hakkına sahip değildir.