Kelimelerin efendisi olmak isterdim sadece sana ,
öyle şeyler yazmak isterdimki senin için, yazdıklarımı okuduğun zaman kalbin titretmeliydi ,görmeni isterdim bendeki şair olma heycanımı ! her satırında her hecesinde sen ve ben kokmalıydı harfler şiirim olmalıydın ve buram buram tūtmeliydi kokum burnunda.Öyle bir özlemeliydinki beni, ben olmayınca yanında bir daha hiç gelmeyecekmişim gibi yanmalıydı kūçūcūk kalbin yokluğumda. Kader koyunca acıyı sineme usülsüzce ,bu sahte dūnyanın sırtıma verdiği taşıdığım onca yūkūn ağırlığını,acılarını, yorgunluklarını işten eve dönünce gözlerine bakınca atmalıydım üzerimden ama olmadı , sana her sarıldığımda gözlerim yaşarmalıydı ama olmadı.Yokluğundaki varlığınla bu kifayetsiz kalan duygularımı ak kağıtlara döktūğūmde okuyup solmalıydın ama olmadı ve yargısızca sevmeliydin beni baharın yazı sevdiği gibi ama olmadı ne bahar geldi ne yaz kışta kaldı tüm duygular...