17
Yorum
46
Beğeni
5,0
Puan
212
Okunma
Eskimiş bir anahtar duruyor avucumda
Açtığı kapılar çoktan kapandı aslında
Bir ceket bıraktın sandalyenin arkasında
Kokun hâlâ taze, zaman durmuş o odada.
Sen varken yollar düzdü, yokuşlar yormazdı
Fırtına kopsa bile evimiz sarsılmazdı
Şimdi rüzgar esse, kalbimden bir dal kopuyor
Babanın sustuğu yerde, evlat hiç büyümüyor
Gölgen çekildi üzerimden, güneş üşütüyor artık
Sesin sığınaktı bana, şimdi her yer karanlık
Sen benim bitmeyen cümlem, en derin sızımsın
Meğer bir evlat için en büyük vatan, babasının kalbiymiş.
Akşamüstleri şimdi daha bir ağır baba
Sanki her ezan sesi, adını fısıldıyor rüzgara
Bana bıraktığın en büyük miras bu keder
Sana söyleyemediğim her söz, içimde bir mahşer.
Dünya ne kadar kalabalık olursa olsun
Senin yokluğun kadar boş, senin kadar sessizmiş
Dizlerinde uyuduğum o çocukluk düşleri
Meğer hayatın en güzel, en masum yeriymiş.
Yolum var ama varacak yerim yok gibi
Sen gittin ya baba...
Çocukluğumun bütün ışıkları söndü sanki.
(KOR)
5.0
100% (23)