10
Yorum
35
Beğeni
5,0
Puan
198
Okunma
Bir gün hayat benden gider,
Sokağın köşesinde bırakır çocukluğumu.
Ne bir el tutar, ne bir ses çağırır adımı;
Kendi gölgeme bile misafir kalırım.
Bir gün hayat benden gider,
Eskimiş bir hırka gibi bırakırım dünyayı.
Kuşlar başka göklere kanat çırpar,
Ben kendi sessizliğime çekilirim.
Ama bugün,
Güneşin rengi hala gözlerimde,
Toprağın kokusu en taze haliyle ciğerlerimde.
Henüz kapanmadıysa bu eski defter,
Yazılacak çok neşem var demektir.
Bir gün hayat benden gider,
Fakat o güne dek,
Emanet aldığım bu canı,
En güzel sabahlarla süsleyeceğim.
Bir gün hayat benden gider,
Dostlar fotoğraflarda kalır,
Şiirler yarım mısralarda,
Ve ben en çok içimde büyüttüğüm o küçük çocuğa üzülürüm:
Hiç tam mutlu olamadığı için.
Ama bugün, hayat hâlâ bende,
Nefesim taze, henüz dudaklarımda.
Bir gün hayat benden gider belki ama,
Bugün ben hayata son kez değil,
İlk kez sarılır gibi tutunurum...
(KOR)
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
