2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
77
Okunma
Seni anlatamadım.
İşte tam orada sustum.
Gözlerim doldu,
sözlerim boğazımda düğümlendi.
Bir çığlık kaldı yüreğimde,
adı konmamış bir hasret gibi…
Sadece özledim.
Adını nasıl söyleyeyim?
Cilo desem, kim tanır…
Heybetini görmemişler,
bağrından su içmemişler.
Çiçeklerini koklamamışlar.
Söyle,nasıl anlatayım
Helizok çiçeklerini…
Bizi yanlış bilmişler, Cilo.
Sesimizi duymadan,
sevdamızı bilmeden
yıllarca hain yazmışlar adımızı.
Oysa biz,
acıyla yoğrulmuş
Seyid rıza çocuklarıyız.
Biz yabancıyız, Cilo…
Köklerimiz kadim olsa da,
türkülerimiz yanık olsa da
duymamışlar.
Acımızı yaşamamışlar.
Bilmezler işte…
Bilemezler.
Ben gidiyorum, Cilo.
Ayrılmamız gerek.
Yan yana duramayız.
Sarılmak yasak,
konuşmak yasak.
Ama bil ki
welat sevgisi
en çok susmak zorunda kalanların
yüreğine yazılır.
5.0
100% (5)
Cevap Yaz