1
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
175
Okunma
Henüz gün doğmadı
Kapı aralanmadı
Karşılamak için günü
Kaçmak için seni…
Gece benden çekilirken
Ben de giderim kendimden
Yosun tutmuş bir duvar örülür aramızda
Yankısı kırıp geçerken bedenimi
Sus pus olur,
Kendinden taşarsın.
Ama duvar kalır yerinde.
Sen karanlığına teslim,
Ben kafesinde kaçak…
Sevilesi değilsin.
Baktığıma aldanma gökyüzüne;
Senin gecende kaybolmak değildir arzum,
Aranan saklı ...
Dallar sallandıkça
Bir görünen,
Bir kaybolan.
Gecende esir olan
Bir mahkûm;
Ben o mahkûma tutkun…
Bir yarım cümle gibi kalırsın.
Ve sonra anlarım:
Karanlık kaybolmak değil,
Işığı beklemeyi bilmektir.
Turgay Kılıç
07.01.2026
20:07
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz