ÂLEMLERDE AY TUTULMASI

Sen güneşten ziya, nurdan ay
Ey sevgili sen gönüllerde sevgili, sevgili de yar

Senin gidişinle Ay küskün güneşe
Hep hüzün gönüllerde, kalmadı neşe.

Dünyada değil âlemlerde ay tutulması
Gündüz karanlık, gecelerde gebe ışık yırtılması

Nasıl anlatmak ister uzak heceler, kelimeler
Sensizlikle artık başladı gelgitler, delirmeler.

Her hatıra geldiğinde ki çıkmadı aklımızdan sevdan
Can çıkmış kıymet yok, ayrı kalmışsa sevgili yardan

Gülden çıkmaz oldu sensiz ıtr-ı reyhan kokusu
Sarmış Berzah aleminden beri ayrılık korkusu.

Yıldızlar dökülür, gök kubbe dar gelir artık
Vuslatın kapısı mühürlü, sanki kilitli bir sandık

Zaman durdu, akreple yelkovan küs birbirine
Sanki kainat hapsolmuş o derin gidişin izine.

Sözler bitti, sükut büründü her bir yana
Hasretin kor gibi düştü, sığmıyor can bu cana

Gözyaşı değil akan, kalbin kanayan yarası
Kapanmaz artık ruh ile bedenin o derin arası.

Dön ey nur-u aynım, mülkü aydınlat yine
Güneş sarsın cihanı, nurun dolsun kalbime

Sen gel ki bitsin bu karanlık, bu hicran yarası
Gülüşün olsun her iki cihanın en güzel sevdası.