0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
41
Okunma
Aşkın Miracı
Çık artık bu dar kafesten, ey yürekteki sızı,
Kartallar gibi süzül, del geç o sonsuz gökyüzünü.
Bırak aşağıda kalsın dünyanın tozu, pası,
Ululardan ulu ol, bul o gizli, kutsal özünü.
Martı kanadında beyaz bir hürriyet ol şimdi,
Engin rahmet denizine dök içindeki her bendi.
Öyle bir özgürlük ki bu; kulun yıktığı kendi,
Aş artık bu benliği, geç o sahte gündüzünü.
İçinde biriken dert, sanma ki sadece keder,
Vakti gelince volkan olur, kayaları altüst eder.
Püskürt ateşini kâinata, yansın gitsin ne varsa,
Aşk oduyla yıka ruhun o kederli yüzünü.
Yanardağlar haykırsın, yer sarsılsın aşkın nârından,
Vazgeç bugününden, sıyrıl yarının efkârından.
Muhabbet rehber olsun, geç vuslatın kapısından,
O Büyük Sevgili’ye dön, kapat dünya gözünü.
5.0
100% (1)
