Cennete Sesleniş

Ruhum hâlâ isyan eder, susmaz feryadım,
Bir tek sana boyun büktüm, bil cennet, bil bilesin.
Kapılar kilitli, gönlün hâlâ dar,

Çaresizliğimin gölgesinde çöküyorum bilesin.
Yıllar boyu baktım gözüm gibi,
Soldu bahçemde laleler, gönlüm paramparça.
Ateşinle yandım, evim kül oldu,

Ahlarımı yalnız göğe döktüm, bilesin.
Senden önce keder yoktu, tasam yoktu,
Acı sözün ok gibi yüreğime saplandı.
Güzellik, aşk ve sevda çoktu,

Ama uğruna yaktım gemileri, bilesin.
Günler sayıldı, aylar tükendi,
Verdiğin sözlerin vadesi doldu.
Merhamet beklerken nefretin büyüdü,

Pembe hayallerim göğe savruldu, bilesin.
Benim için sadece bir gölge, son bir düşsün,
Vedalarla gülüşün birleşti,
Sen gül, dağlar taşlar şahit olsun,

Eteklerden dökülen umutlarım hâlâ burada, bilesin.
Cennet, duysa feryadımı,
İsyan eden yüreğim sana ulaşsa,
Küçük bir merhamet, bir ışık düşse,
Belki yeniden yeşerir lalelerim, bilesin.