​Bir mahkum sevdasıyla seviyorum seni,
Dünyalar tatlısı gözlerine, yüreğine mahkum olduğum...
Parmaklıklar çekilmiş sanki aramıza dünyadan,
Senden başka her yer gurbet, her yer sürgün bana.

Ne çıkışı var bu aşkın, ne kaçışı,
Gönül rızasıyla giyilmiş bir pranga bu.
Anahtarı sende saklı, kapısı sende mühürlü,
Özgürlüğüm senin kalbinde, başka yerde aramıyorum.

Dışarıda mevsimler değişse ne yazar?
Benim gökyüzüm senin bakışlarında başlar.
Güneş senin gülüşünle doğar koğuşuma,
Zifiri karanlıklar bile seninle aydınlanır daima.

Bu gönüllü mahkumiyet, en güzel hürriyetim,
Sen benim hem cezam, hem de tek ödülümsün.
Müebbet sevdamla bekliyorum bir ömür seni;
Çünkü ben senin kalbinde ölmeyi bile,
Dışarıdaki sahte baharlara değişmem.

Eğer bir gün bu zindanda nefesim kesilirse,
Beni senin hayallerinle kefenleyip gömsünler.
Mezar taşıma "Özgürlüğünü sevdasında feda etti" yazmasınlar,
Sadece "Mahkumdu, ama en çok o sevdi" desinler.

(KOR)