Bir tufan kopar yüreğimde
Özlem tutar dağlarımı
Buz kesilir sıcak odam
Soğur tabakta yemeğim
Ağladım ağlayacağım
Yokluğuna sabır kalmaz
Uykular gider ardınca
Sen olmayınca…

Gidişini kabul edemem
Bir ömür sensiz biter mi?
Yaşamak varken kedersiz
Yalnız gezerim hedefsiz
Düşüncelerime gömüyorum yüzünü
Aklım yenemez gönlümü
Sızlıyor yürek inceden
Gitmene bir neden söyle
Bir neden?
Avunmaya çabalıyorum tüm gece
Sen olmayınca…

Artık elbise ütülemiyorum
Sakalı da kesmiyorum
Aynada yüzüme de bakmıyorum
Bıraktım işe de gitmiyorum
İçme demiştin ya şu mereti
Gözün aydın
Üç pakete çıkardım
Sen olsaydın şu halime ağlardın
İçinde azıcık sevgi kalsaydı
İsmini söylerken duyardın
Dilim yaralı her gece
Sen olmayınca…

Duymuyorsun kuş ötüşü sesimi
Yollara da bakmıyorsun merakla
Gelir geçer Emircan burdan diye
Duygular ölümsüz
İçimse matem
Sana kıymet veren ben
Bu benim yanlışım
Şehri uğruna yakmaktı hatam
Umursamaz zaten kimse elvedam
Çekip giderim buralardan ardınca
Neyleyim beton duvarları
Sen olmayınca…
02.1.2026 Emir ŞIKTAŞ