Zamansız yandı gitti savruldu söndü közüm
Sana hüküm giydirir, müebbetliktir sözüm
Git beni konuşturma, git ne olur iki gözüm
Âh u zâr etme bana, benim kaderim başka
Yeminimi bozdurma, tövbeliyim ben aşka


Hüsranın kollarını kırdığı gönül benim
Baykuşun çiçegini derdiği gönül benim
Rüzgârın kırıp yere serdiği gönül benim
Âh u zâr etme bana, benim kaderim başka
Yeminimi bozdurma, tövbeliyim ben aşka

Bakma güle oynaya geldiğime sen benim
Bakma sessiz sedasız güldüğüme sen benim
Bakma bir selâ ile öldüğüme sen benim
Âh u zâr etme bana, benim kaderim başka
Yeminimi bozdurma, tövbeliyim ben aşka

Ne suçum vardı benim, Mecnunsuz çöle döndüm
İçin için yanarken dumansız küle döndüm
Yaprakları dökülmüş hazanda güle döndüm
Âh u zâr etme bana, benim kaderim başka
Yeminimi bozdurma, tövbeliyim ben aşka

Ben doğduğum her güne bin şükür ediyorum
Gönlümün toprağını elimle didiyorum
Bu dünya senin olsun ben Hakk’a gidiyorum
Âh u zâr etme bana, benim kaderim başka
Yeminimi bozdurma, tövbeliyim ben aşka

Öksüz yetim koydular gözyaşımın adını
Zehir döküp bozdular ağzımızın tadını
Alamadım dünyada gönlümün muradını
Âh u zâr etme bana, benim kaderim başka
Yeminimi bozdurma, tövbeliyim ben aşka

Gamı ekmeğe dürüp kahırı paylaştım ben
Hükümlü mahkûm gibi zindanla sırdaştım ben
Hüzünlerin babası çileyle kardaştım ben
Âh u zâr etme bana, benim kaderim başka
Yeminimi bozdurma, tövbeliyim ben aşka

Harun Yıldırım