1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
36
Okunma
Gözlerimiz buluşmayı,
Kalbimiz vuslatı sever.
O hasret ki;
İçimde sağlam bir ocak kurar,
Ve kıvılcımlar oradan sızar…
Ben bir hicran ocağında yanarken,
Yoldaş eylerim kendime seni.
Yangının şahidi,
Kavuşmanın ışığıdır...
Bazı bazı korku salar ocağa,
Aniden duracak gibi olur ateşi.
Buz keser, kızarırsın;
Vakitsizce kapanırsın...
Korkun o kadar derinden duyulur ki;
Vuslat sana, sen vuslata hasret iken,
Ateş sana, sen ateşe razı iken,
Kurur mu bu cihanda hiç,
Gözlerim?...
Ve mehtaplı bir gecede
Kayan bir yıldız gibi;
Düşlerimden inersin yeryüzüne.
Sen, gönlümün kor ateşi.
Gözlerim buluşunca yıldızıyla,
Vuslatın coşar,
Harlanırsın kendi ocağında...
Turgay Kılıç
01/01/2026
23:20
5.0
100% (5)
Cevap Yaz