0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
139
Okunma
Yürüdüğüm yollar diken olup batıyor ayaklarıma,
Dünya o kadar karanlık ki, kimseler yok etrafımda.
Nereye baksam hayalin karşımda duruyor,
Kaçsam da gözlerim senden çıkamıyor baba.
Gözyaşlarım bile soğuk damlıyor yanaklarıma,
Dilim dönmüyor iki kelam laf konuşmaya.
Tüm yaşama sevincimi kaybettim ben baba,
Sen gidince hayat, içimde yarım kaldı.
Bir boşluğun içine itti yokluğun beni,
Çırpınıp duruyorum kendi etrafımda,
Duvarları sen olan bir boşluk bu,
Ne kaçabiliyorum
Ne de tutunabiliyorum baba.
Geceler adını fısıldıyor sessizce,
Susuyorum… çünkü en çok susmak yakıyor.
Güç dediğim şey meğer sesinmiş,
Sen olmayınca
Kendi karanlığımda kayboluyorum baba.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
