0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
82
Okunma
Sessizlik,
İnce bir kar tabakası gibi örtüyor her şeyi.
Kimse yürümemiş üzerinde,
Henüz hiçbir iz, hiçbir leke yok.
Eşyalar yerli yerinde ama yabancı,
Sanki ben bakmıyorken fısıldaşıyorlar.
Gözlerimi çevirdiğimde yakalıyorum onları;
O donmuş, o taş kesilmiş hallerini.
Bir cümle kurmaya kalksam,
Kar kristallerini kıracakmışım gibi bir korku...
Düşüncelerim bile parmak ucunda yürüyor içimde,
Kendi yankısından ürken bir gölge gibi.
Dünya bir anlığına nefesini tutmuş,
Belki bir şeyi hatırlamaya çalışıyor,
Belki de her şeyi unutmaya...
Sessizlik;
Bir cevap değil,
Binlerce sorunun birleşip sustuğu o eşsiz nokta.
Hüseyin TURHAL
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
