Aralık’ın en uzun gecesi, soğuk ve derin,
Karanlık sarılmış dünyaya, sessiz bir esin.
Tam o anda doğdun sen, bir mucize gibi,
Yırtıldı gece, ışığınla doldu kalbim gibi.
En karanlık saatte açıldı gözlerin bana,
Kış eridi birden, bahar aktı damarlarıma.
Nefesinle ısındı ruhum, donmuş yüreğim,
Sen varsın ya, her şey çiçek açtı içimde
Doğum günün, gündönümünün ta kendisi,
Karanlıktan aydınlığa seninle geçişin sesi.
Her yıl bu gece ağlarım mutluluktan gizlice,
Günler uzar seninle, ömrüm uzar seninle
Ellerin ellerimde, gözlerin gözlerimde yanar,
Seni seviyorum derken kalbim titrer, kanar.
Uzun geceden daha derin bu sevdam sana,
Her doğum gününde yeniden doğarım ben!
Mutlu yıllar, bir tanem, ışığım, canım, ruhum,
Günler seninle uzasın, sonsuz olsun bu algı
Sensiz karanlık, senle aydınlık her sabahım,
Ömrümce seveceğim uzayan günü ve seni,

Bedri Demirpençe